|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (428) Proza (1) Fotografia (134) Grafika (401) Książki (4)
O autorze Znajomi (38) | |
mrużę oczy w geście milczenia
nie witam ciebie lecz żegnam
w okrucieństwie ciszy
czuję ból
kolejny raz zamykam drzwi chcę
uchronić się przed upadkiem w przepaść
by nie zaznać próżni
wołam o miłość i wchodzę w tłum
nie płaczę
jak inni zasiadam do uczty
smakuję
Miło mi. Dziękuję. Dziś albo trzeba pisać to, co się czuje albo... nie pisać wcale. Pozdr.
zgłoś
Staram się w każdym tekscie zostawić odrobinkę serca...
zgłoś
no i teraz nie wiem czy coś pisać? przeczytałem w komentarzu ”..trzeba pisać co się czuje, albo wcale..” no i mam dylemat ja czuje ...... zapach uczty
zgłoś
Slawrys - jeśli czujesz zapach uczyty - pisz o tym - najważniejsze, by czuć, to co do nas przemawia. Pozdrawiam i uśmiech zostawiam.
zgłoś
to taka duchowa uczta, jak jest coś przyjemnie przeczytać
zgłoś
i dobrze, że spokojnie zasiadasz, trzeba się cieszyć kazdą chwilą:))
zgłoś
tak... pozdr.
zgłoś
ciekawy wiersz
zgłoś
dziękuję. pozdr.
zgłoś
czytam kolejny raz, bardzo mi się podoba, pozdrawiam Tereso :)
zgłoś
dziękuję Mileno.
zgłoś
Czy to do mnie? Dlaczego?
zgłoś