8 lutego 2012

poezja

Teresa Tomys
Teresa Tomys

Bez człowieka

mrużę oczy w geście milczenia
nie witam ciebie lecz żegnam
w okrucieństwie ciszy
czuję ból
kolejny raz zamykam drzwi chcę
uchronić się przed upadkiem w przepaść
by nie zaznać próżni
wołam o miłość i wchodzę w tłum
nie płaczę
jak inni zasiadam do uczty

smakuję

Teresa Tomys
8 lutego 2012 o 14:38

Miło mi. Dziękuję. Dziś albo trzeba pisać to, co się czuje albo... nie pisać wcale. Pozdr.

zgłoś

Teresa Tomys
8 lutego 2012 o 15:04

Staram się w każdym tekscie zostawić odrobinkę serca...

zgłoś

Slawrys
8 lutego 2012 o 15:25

no i teraz nie wiem czy coś pisać? przeczytałem w komentarzu ”..trzeba pisać co się czuje, albo wcale..” no i mam dylemat ja czuje ...... zapach uczty

zgłoś

Teresa Tomys
8 lutego 2012 o 16:38

Slawrys - jeśli czujesz zapach uczyty - pisz o tym - najważniejsze, by czuć, to co do nas przemawia. Pozdrawiam i uśmiech zostawiam.

zgłoś

Slawrys
8 lutego 2012 o 22:00

to taka duchowa uczta, jak jest coś przyjemnie przeczytać

zgłoś

budleja
8 lutego 2012 o 19:46

i dobrze, że spokojnie zasiadasz, trzeba się cieszyć kazdą chwilą:))

zgłoś

Teresa Tomys
8 lutego 2012 o 19:50

tak... pozdr.

zgłoś

Darek i Mania
8 lutego 2012 o 19:51

ciekawy wiersz

zgłoś

Teresa Tomys
8 lutego 2012 o 19:52

dziękuję. pozdr.

zgłoś

milena
8 lutego 2012 o 20:03

czytam kolejny raz, bardzo mi się podoba, pozdrawiam Tereso :)

zgłoś

Teresa Tomys
8 lutego 2012 o 20:10

dziękuję Mileno.

zgłoś

Teresa Tomys
8 lutego 2012 o 22:32

Czy to do mnie? Dlaczego?

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się