Poezja

Rozpostarł skrzydła Pegaz,
róg jego zajaśniał w świetle gwiazd.
Uleciał w niebo, wiwat krzyczy las,
magia jego i czar, raduje cały świat.

Pegaz dawniej szukany, wymarzony,
cel nieodparty myśliwego, ulotny.
Sam a jednak dla innych, ukorzy się,
gdy serce czyste, gdy zapłacze.

Potęga nieznanego, potęga niepokonalnego.
Światło jego duszy, moc jego rogu, nieogarnięta.
Jednak ludzkość ma Pegaza, choć z trudem szukać,
zupełnie jak przysłowiowej " igły w stogu siana ".

Gdy odnajdziesz Pegaza swego,
nie bój się wziąść go do serca,
on, gdy serce dobre, uleczy nieuleczalnego,
wyratuje od piekła, dokona niemożliwego.