16 czerwca 2010

poezja

Rafał Pańków
Rafał Pańków

Wspomnienia

Gdy krzyżują się nasze dłonie
Serce z miłości wręcz płonie
Ale gdy wracają wspomnienia z przeszłości
Wkracza nienawiść i nie ma miłości
Nie mogę naprawić tego co źle zrobiłem
Przepraszam za krzywdę którą Ci wyrządziłem
Wszystko co robię , robię źle
Płacze dusza i serce me
Jedyną rzeczą która mi zostanie
To piękne wiersze, o uczuciach pisanie
I chodź są one szczere, kierowane do Ciebie
Za moją głupotę nienawidzę Siebie
Moglem być szczęśliwy, stać u Twego boku
Lecz nastał ten dzień, szary, pełen mroku
Źle się skończyło i zacząłem pic
Moglem mieć wszystko a nie mam nic...

Wanda Szczypiorska
16 czerwca 2010 o 12:43

Rymy w tym wierszu są bezkonkurencyjne.

zgłoś

Jarosław Trześniewski
16 czerwca 2010 o 15:25

niestety częstochowskie...ja przepraszam, ale poezji tutaj nie widzę:(

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się