|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (317) Dziennik (100) Fotografia (24)
Pocztówka poetycka (6) O autorze Znajomi (62) | |
duszy mojej ciemno więc jak tu się nie bać
serce zdradliwe nie słucha już wcale
oczy moje widzą ale widzą mało
tyle tylko ile zagarnąć są zdatne
bez krwi ręce z zimna kostniejące palce
drętwy chód i sztywne kolana pogardą
oczy moje widzą ale widzą mało
serce zdradliwe nie słucha już wcale
w tej podróży jestem lecz nie ścignę czasu
drętwy chód i sztywne kolana pogardą
choćby płaszcz i dopiąć na ostatni guzik
chłód przenika ciało staje krew na oślep
duszy mojej ciemno więc jak tu się nie bać
kiedy w tej podróży wiem nie ścignę czasu
bez krwi ręce z zimna kostniejące palce
nie ogrzeje duszy w sztywnych choćby jasne
na koniec pozbiera ze ścian wszystkie cienie
i z okien uderzy ciężarem na plecy
oczy moje widzą ale widzą mało
tyle tylko ile zagarnąć są zdatne
duszy mojej ciemno jak uwierzyć w światło
kiedy słońce daje zawsze raz ostatni
język czasu milczy gardło sznur zaciska
słowa echem stoją nieme usta krzykiem
.
...............dlaczego taki smutny?
zgłoś
bo tak
zgłoś
też tak miewam. Nie lubię tych swoich stanów. Trzymaj się :)
zgłoś
chocho, rewolucyjnie u Ciebie, ale tak jak lubię
zgłoś
pomarudziłam se, Witkacy:(
zgłoś
i bardzo dobrze..
zgłoś
Gabrysiu przytulam Ciebie mocno:)Smutne:)
zgłoś
An, stokrotko
zgłoś
bardzo pesymistyczny opis pesymizmu:) te powtorki bardzo dobrze oddaja nastroj:))
zgłoś
dużo żółci w żółci, Bazyliszku?
zgłoś
Mi nie za bardzo wypada ale stoję murem przy An - pocieszam nieudolnie bo masz doła jak rów oceaniczny... I chyba niepotrzebnie bo życie nadal ma mnóstwo plusów i radosnych niespodzianek... Dodany kciuk oznacza ten mój zaciśniety za zmianę nastroju. Chociaż sam takie miewam - nie zaprzeczę...
zgłoś
jeszcze Ty mnie dobij, Leszku!!!
zgłoś
Gabrysiu - ależ właśnie wręcz odwrotnie - ja chcę cię odbić a nie dobijać! Potrafisz pisać tak radośnie i niekonwencjonalnie, że żal każdej straconej chwili na smętasy przeróżniste. Wiem, że nie ma na nie siły i nadchodzą niespodziewanie i trudno się przed nimi bronić ale w kupie zawsze raźniej a jak widzisz nie jesteś sama... I to właśnie miałem na myśli... Wiersz sam w sobie jest piękny i odczuwam go osobiście bo też tak mam czasem ale... Uśmiech - będzie ok!!!
zgłoś
Piękny wiersz nie może emanowac smutkiem. Dla mnie prawdziwe dzieło sztuki jest zawsze źródłem optymizmu. A to jest bardzo piękny wiersz. Cieszę się, że jest ktoś, kto pisze piękne wiersze.
zgłoś
To są prawdziwe słowa pocieszenia, Wando - lubię pisać, że Niebieska, więc Wando Niebieska.
zgłoś
pięknie Gabrysiu, pozdrawiam ciepło.
zgłoś
dziękuję, state...
zgłoś
Czasami spektakl zwany życiem zaciemnia obraz i na scenie zapada zmrok czekając na nową scenografię... " na koniec pozbiera ze ścian wszystkie cienie "....może...;-)))
zgłoś
widz ma łatwiej - po prostu czeka na ciąg dalszy
zgłoś