Daj spokój, dramatyzujesz! Tak się nie zdycha.

zgłoś

Takoż samo myślę. Chorobliwie patetycznie. I te straszne pamiętnikowe, dziewczyńskie wielokropki. Naco to poco to, tatoooo ?! :O Pójdę na łatwiznę i powtórzę, za powyższym, obywatelem Kozubkiem - "tak się nie zdycha".

zgłoś

Ta jes! KAzubkiem! :P

zgłoś

obawiam się ze laura .calvados tutaj odkryła część pawdy o tobie "dziewczyńskie wielokropki " a i Waldemar Kazubek też częsciowo trafił --"tak się nie zdycha " zbyt młodo ,ty dopiero zaczynasz to życie

zgłoś

o tym wiem, że tak sie nie "zdycha", lecz ja pisze i nie zawsze mnie to dotyczy, piszę po prostu a czy to tyczy się dzisiejszego świata, rzeczywistości to bez znaczenia, nie ma żadnych zasad, które mówią o tym by pisać patrząc na jakieś reguły, a ten wiersz jeśli można nazwać wierszem pisałam ciut wcześniej, także to były moje początki, lecz i tak nie pisze długo---- a o tym wiem, że zycie dopiero zaczynam, po prostu w tamtym okresie było mi przykro, czułam smutek i byłam samotna, dlatego też taki wiersz powstał w części wyrażający co czułam, być może nie do końca przesyła co miał przesłać, nie wszyscy zinterpretowali go tak jak powinien być zinterpretowany, pozdrawiam

zgłoś

no ok, wszyscy dobrze zinterpretowali, ja się sprzeczać o to nie będe, ale o jedno tak, nie pisze już takich wierszy, to było wcześniej, lecz nie mówie, że z tego wyrosłam, teraz po prostu nie czuje tego smutku i nie mam potrzeby czegoś takiego pisać, ja po prostu przelewam swoje emocja i uczucia na "papier", lecz nie kiedy po prostu tylko pisze.

zgłoś