|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (761) Proza (10) Dziennik (77) Fotografia (10) Grafika (18)
O autorze Znajomi (52) | |
13 listopada 1994 roku
dwadzieścia minut po północy
w pokoju na czwartym piętrze
warszawskiego hotelu Felix
petując dzień o parapet snu
odszyfrowałem
trzy prawdy bez mała ostateczne
(nihilizm cynizm sofizm)
po czym podzieliłem je
przez głód
chleba słowa miłości
i otrzymałem ocenę celującą
z rachunku strumienia
oraz trochę zimnej herbaty i bezsenności
(ale tylko na trochę)
dwadzieścia jeden godzin później w Olsztynie
po spóźnionej o dobę kolacji
pasmo moralnego hałasu
nie dało się przekonać
że istnieją jeszcze
ciężko doświadczone
spóźnione dary
Coś w sobie ma ten wiersz...
zgłoś
za Margot, ale te dary jakoś mi brzmią niewłaściwie w tamtym miejscu , ostatnie dwie linijki bym zmieniła, ale to moje zdanie
zgłoś
skoro zyjesz to dało
zgłoś
Do cynizmu z nihilizmem dorzuciłabym jeszcze - za W. Allenem - sarkazm i orgazm. Całkiem pyszny komplet :)
zgłoś
ani się obejrzałeś, i strzeliła osiemnastka..
zgłoś