Poezja

Wiesz dlaczego brzydzimy się robactwa
gdyż jest podobne do nas

Świat tak samo oglądamy z pozycji płaszczaka
dlatego uparcie wydaje się nam płaski

Żywimy się odpadamy zgnilizną moralną
jesteśmy tak samo brzydcy odrażający cuchnący

Żyjemy w ciemnościach bo tak raźniej
żyjemy stadnie – larwa przy larwie

Tylko jedno co nas odróżnia in minus
to krzyk którego nie umiemy się wyzbyć

Robak mężnie milczeniem znosi każdy ból
choćbyś polał go wrzątkiem przypiekał kroił żywcem

My skarżymy się na wszystko nawet w modlitwie
złorzeczymy i oskarżamy wszystkich poza sobą

Nawet nasz bóg upodobnił się do insekta
stał się tak samo milczący i głuchy