Poezja

to oczy ciszy
       spoglądają na nocną rewolucję
            jak na mszę całego miasta
                uzbrojonego po zęby
                     w ciemność i gwiazdy
 
to słoń Celebes i anioł ognia
     wędrują po krwawych ścieżkach
          wyzwolonej wyobraźni
 
a wielki las ostatni las dookoła
    stanowić będzie pomnik ptaków
        gdzie mieszkają ciemni bogowie
            i siedem żywiołów
 
                  ubierzesz potem narzeczoną
                     w czerń krew i błoto
                         odbędziesz z nią
                            kolejne fazy nocy
                               gorzkie i zimne
                                  odkrywając w szkarłatnym ciele
                                     wilgotne tajemnice miłości     
 
                                                       i podążać będziesz
                                                 w podróż poślubną
                                             z nadzieją że zdążysz do Europy
                                         przed deszczem i nocą
 
                                                        lecz tam przy głuchych
                                                  odgłosach skowytu kruków i wron
                                              strzępów rozrzuconych ubrań i jelit
                                         dzień i noc lata i wieki rodzić będą
                                  owoc długiego doświadczenia –
 
                                                         sen który był na początku
                                                    przed powstaniem świata
                                                i sen teraźniejszy
                                           który wpił się w ciebie pazurami
                                       i osaczył granice życia       
 
                            albo sen który przyjdzie  
                        gdy odejdziesz –
                    sen ostateczny
                co nadchodzi jak zwiastun
            wiecznej ciemności
        gdy zaśniesz z ustami pełnymi
    powszedniego milczenia