|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (204) Proza (83) Dziennik (336) Fotografia (1) Grafika (64)
Pocztówka poetycka (13) O autorze Znajomi (37) | |
budujesz mur między nami
twierdząc, każda cegła
to jedna chwila
w spoiwo wtykasz korzenie
chwastów jako tradycje
powoli drążą, rozsadzają
każdą myśl tęskną
tylko cienie przeszłości
mówią niewyraźnie
zostanie ruina
mur runie, ale nie dla nas
serc zryw, to nie wolność
to rumowisko uczuć
a pod nimi zasypane
marzenia
coś pozostawia po przeczytaniu, a to najważniejsze, by był ślad.
zgłoś
mam nadzieję, że to nie - ślad - ''obcej cywilizacji'' :) miło mi jeśli odbiór czytelnika jest pozytywny
zgłoś
Piękny wiersz Sławku--gratuluję:)
zgłoś
dzięki Anno
zgłoś
tylko kto je teraz odkopie??
zgłoś
z tego co się orientuje w pewnych tradycjach, ma być zrujnowane, ale napewno nie odkopane. No chyba że ten wiersz jest archeologiczną pozostałością po uczuciu zagrzebanym w tym rumowisku tradycji
zgłoś
podoba sie :)
zgłoś
miło mi
zgłoś
podoba mi sie twoj wiersz Stawrys:)) ale powtorki muru jest zbyt duzo!!lacznie z tytulem sa trzy!!
zgłoś
masz racje szel, gwoli mojej opcji,''mur'' w wierszu jest rozrzucony - na początku i na końcu wiersza.....z tytułem napewno nienajlepsze rozwiązanie kolejne użycie tego słowa.....ale nie miałem lepszego pomysłu....
zgłoś