|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (204) Proza (83) Dziennik (336) Fotografia (1) Grafika (64)
Pocztówka poetycka (13) O autorze Znajomi (37) | |
wśród ruin uczuć
stacza się ze wzgórz
pamieć chwil
Ty, tak kiedyś wspaniała
stałaś się już tylko
pomnikiem świadectwem
tego co przemineło
zatarło każdą myśl
już bez twarzy
stoimy naprzeciw wspomnień
zachwycamy się
tym co było
a nie jest
spójrz tylko ruiny
tyle zostaje z marzeń i miłości
Wiersz jest piękny i smutny:)
zgłoś
ja tej atmosfery uczuć nie tworze, opisuje ją starając się znaleźć w niej trochę piękna a efekt jak widać, cieszy pozytywny odbiór jeśli ktoś to piękno odnajdzie w tekście
zgłoś
pomnikiem świadectwem ....
zgłoś
a bardziej szczegółowo,....... klasywikować do nie teges.....czy????
zgłoś
to takie moje tam...westchnienie
zgłoś
"Ty, tak kiedyś wspaniała", "tego co przemineło zatarło każdą myśl już bez twarzy" - choć to nie wesołe słowa, to i tak pięknie o niej tutaj... rozmarzyłam się
zgłoś
Dobry wiersz, choć gdyby jeszcze odrobinę... albo pomnikiem albo świadectwem, to się nazywa przegadanie. Podobnie z "tym co było a nie jest". W zupełności wystarczyłoby "tym co było". Czytelnik nie idiota, wie że jak było, to nie jest. ;) :))
zgłoś
z tym przegadaniem masz rację, sam kombinuję co zrobić z tym wersem.....zapewne jakiś przymiotnik do tego pomnika byłby lepszym rozwiązaniem, a stane w obronie ''tego co było, a nie jest'' może mało orginalny zwrot ale w języku praktycznym stosowanym bardzo często, nie widzę w tym problemu, zwłaszcza gdy patrzysz na zdjęcie Witkacego, ma to swoją wymowę
zgłoś
Czytając można się zatrzymać, wiersz jest dobry.
zgłoś
polecam zdjęcie do którego ten wiersz napisałem też zatrzymuje
zgłoś