|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (204) Proza (83) Dziennik (336) Fotografia (1) Grafika (64)
Pocztówka poetycka (13) O autorze Znajomi (37) | |
powstań walcz, zrywa się
tłum, może dla ciebie
za późno by odkryć nowe brzegi
lecz pieśni śpiewają o tych
co zgineli przelali krew
za wiarę i braterstwo
owinięty w sztandar
uczuć i łez staniesz się
snem tych co przeżyli
dzieci z kwiatami i
matki z łzą w oku staną
i inni też nie zapomną
problem w tym ze dzieci z kwiatami pamietaja tylko to co im powiedza- czyli to o co ktos chcial zeby walczono... a sny tych co przyli to kompliacja falszu- jak byc zywym a zajadac sie dorobionym splendorem tych co zgineli- bron boze pytac za co...
zgłoś
i właśnie o tym to jest, użyłem patosu propagandowego, ale mimo to chce zachować szacunek dla tych co zgineli w wielu wojnach i rewolucjach, by ich śmierć nie stała się bezsensowna, to co potem z tym zrobią żywi--trudno, widze że obaj to rozumiemy
zgłoś
ok....moze byc
zgłoś
spoko...dzieki
zgłoś
jest błąd bo nie Z woku ale NA woku gotujemy ;)..chociaż jak z wody to i z woku(a) to chińskie więc nie wiem jak się odmienia :)
zgłoś
ale ja odmienilem, ok dzieki :)))
zgłoś
Obrazek niczym z Polskiej Kroniki Filmowej z lat 70-tych. Tylko podkreśla przemijanie i zacieranie się pamięci do tego stopnia, że daje sobą dowolnie manipulować specom od socjotechniki. Dziś zamiast kwiatów jedynie lepkie splunięcie pod nogi a w najlepszym przypadku wzruszenie ramion.
zgłoś
tym nas faszerowano, celowo użyłem tego stylu choć zostawiłem tę furtkę''może dla ciebie za późno by odkrywać nowe brzegi''---cholera wie po co ci ludzie gineli i o który brzeg walczyli, a śmierć jedna -- a z pamięcią różnie
zgłoś