pani Wandzie Szczypiorskiej
taka piękna dusza
ufająca słowu
co w kokon zamotane
niby jedwabnik
na drzewie białej morwy
delikatniej
oddycha
kruchym światłem
barwiąc zaprzeszłe
lawendowe i seledynowe
wzgórza dobrej nadziei
wzgórza nadziei
łagodniej
Jak subtelnie, jak delikatnie..hmmm Pięknie:)))
zgłoś
napisany w lutym tego roku - odleżał się, a że uczucia w nim zawarte nie uległy ani zmianie, ani przedawnieniu, więc oto i jest // Anno, panie barthkowsky - pozdraviam :)
zgłoś
A co ja mam powiedzieć? Chyba tylko wydrukować i mieć zawsze ze sobą.
zgłoś
pozdraviam:)
zgłoś
Ładnie :)
zgłoś
miłej niedzieli panie Witoldzie Zaborniak:)
zgłoś