23 october 2010

poetry

skomasowana
skomasowana

Wierszyk dedykowany

pani Wandzie Szczypiorskiej

taka piękna dusza
ufająca słowu
co w kokon zamotane

niby jedwabnik
na drzewie białej morwy
delikatniej

oddycha

kruchym światłem
barwiąc zaprzeszłe
lawendowe i seledynowe

wzgórza dobrej nadziei
wzgórza nadziei

łagodniej

An - Anna Awsiukiewicz
23 october 2010 at 13:39

Jak subtelnie, jak delikatnie..hmmm Pięknie:)))

report

skomasowana
23 october 2010 at 15:06

napisany w lutym tego roku - odleżał się, a że uczucia w nim zawarte nie uległy ani zmianie, ani przedawnieniu, więc oto i jest // Anno, panie barthkowsky - pozdraviam :)

report

Wanda Szczypiorska
23 october 2010 at 19:09

A co ja mam powiedzieć? Chyba tylko wydrukować i mieć zawsze ze sobą.

report

skomasowana
23 october 2010 at 21:29

pozdraviam:)

report

Withkacy
23 october 2010 at 21:53

Ładnie :)

report

skomasowana
24 october 2010 at 15:18

miłej niedzieli panie Witoldzie Zaborniak:)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register