Oda do czarnej dziury

Ewie Lipskiej

pomarańcze Newtona
lecą na łeb na szyję


sok dozowany w kropli
uncję unosi wyżej

piksele wyprzedzają 
lata świetlne na wieczność

czarna dziura jest biała
białko z żółtkiem w skorupie

widzimy ślepnąc w tej czerni
głusi stojąc na słupie