28 października 2018

poezja

violetta
violetta

Urodziwe

Wdzięcznie uśmiecham się,
a ty wodzisz moją dłonią,
dotykam białych kwiatów na łące.
 
Gładzisz powietrze delikatnym ruchem;
pada twój promień i to jest nasze, 
magiczne popołudnie.
 
Patrzysz na mnie, pachnę,
rozpływam się leciutko w ustach,
całuję cię.




ApisTaur
28 października 2018 o 15:58

jak zaplątanie w promienie słońca / stokrotnych łąk nieprzebudzenia / z początkiem ale już bez końca / wcielają w życie się marzenia //:)

zgłoś

violetta
28 października 2018 o 17:04

wcielam codziennie coś nowego w moje życie :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się