25 września 2017
poezja
Uważność
Wyciągam koronkowe ręce jak jesion, by odbywać miłość i długie spacery. Z gałązek rozpinasz koc, jesteś, kiedy zawołam. A potem wchodzę do środka, oczy żarzą się węglem, w domu bardzo ciepło.
taka gorączka w oczach, że znika dyjament..
zgłoś
Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się
taka gorączka w oczach, że znika dyjament..
zgłoś