27 stycznia 2016

poezja

Post Scriptum
Post Scriptum

jestem sobie (encore)

w życiu
zbyt często oglądam się
za siebie
gubiąc niekiedy krok
 
w poezji
marzę tęknię podziwiam
wersyfikując myśli
oddycham słowami
 
w muzyce
zatracam się bez pamięci
czując każdą nutę
jak dreszcz na plecach
 
w miłości...

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się