17 marca 2011

poezja

RENATA
RENATA

głód

Głodnym spojrzeniem
łakne pożywienia
ambicji nie mam
szukajac na ziemi
kawałka chleba

oczy zapadłe
pustka zajadła
słow zapomnieniem
składam rece

żebrząc

Głód jako motor swiata... W zasadzie całą dialektykę możemy sprowadzic do kwestii zaspokajania głodu...

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się