22 września 2010

poezja

RENATA
RENATA

krew

Krew płynie w nas jak rzeka
krew życiem jest i śmiercią

Dziękuję ojcze ci
za grzechy z twojej krwi
które dają cierpienie
pora wypić za błędy
i za winy nasze
bedziemy je popełniać
aż do skończenia świata

Z krwi sie rodzimy
błękitnej i tej zwyczajnej
krew nam sie burzy w namiętnościach
jak hieny zabijamy bliżniego swego
i krew zastyga na naszych rekach
i w jego kościach

Edmund Muscar Czynszak
22 września 2010 o 22:33

zgadzam się z p.Bartkiem !

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się