21 września 2010

poezja

RENATA
RENATA

juz tylko cisza po burzy

Krajobraz krwawy
po bitwie na słowa
i rozmowa
juz nie osuszy łez
tak daleko jesteś myslami
choć obok mnie
nie pokonam oceanów słonych
parzą ogniem Cię moje ramiona
przytulam wśród
kolców róż
ale Ty
nie czujesz juz nic
i pocałunki smakują jak drewno
a niedawno byłaś moją królewną

Withkacy
22 września 2010 o 18:50

dla mnie dobry jest ten wiersz poza ostatnim wersem, jakoś mi psuje całość

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się