Poezja

niech będzie męski zakrzyknęli
żołnierze bawarscy dając 
nowonarodzonemu królowi poduszkę 
wypchaną włosami bród i wąsów
niech będzie męski 
bez babskich dąsów

i wyrósl król dumny a nie prostak
budowal zmki wspaniałe mosty
pół serca oddał zabawie i kobietom 
choć miał  żonę ośmioro dzieci lecz to nie to

 ma tuziny metres i kochanek 
bo król to kobierożerca i bawidamek
z szaloną Lolą krwistą hiszpanką 
kokietką hardą z  ustami jak pąk granatu


pełna prowokacji w tańcu pająka
do granic rozpalił król namiętność 
swoją w zafascynowaniu 
uwielbienie i nienawiść 
kochankowie i lud 
toż to wstyd 
a nie cud 

i ten papieros między palcami w rękawiczkach
gdy siedzi na krześle z rozsuniętymi udami
w mgnieniu oka zrywa gorsety odkrywając 
zmysłowe wzgórza nad doliną król oczarowany
daje wszystko do czasu abdykacji jesteś księżniczką
dziwko pięć minut minęło splywaj 

zawiodła ją miłość króla
Europa to mała dziura 
pewnej wiosny dostała wilczy bilet
ruszyła podbijać Amerykę i tyle