13 września 2010

poezja

Mirka Szychowiak
Mirka Szychowiak

Odpal

To wciąż tylko ziemia.
Mocno trzyma mnie w garści.
Tutaj masz wszystko.

Niech coś mnie stąd wystrzeli,
zamieni stan nieważności
w nieważkość. Może w tej próżni
gęściej i wyżej wschodzą słowa,
może każde jest pierwsze?

To byłaby krótka podróż. Nazbierać,
wrócić i rozdać wam wszystko.

Wanda Szczypiorska
13 września 2010 o 18:21

Od paru godzin się zastanawiam. Impuls do takiego wiersza to rzeczywiście stan nieważkości. Ale potem długo się nad tym pracuje i powstaje dzieło sztuki. Taka jest chyba prawidłowość i tak być powinno.

zgłoś

Jarosław Trześniewski
13 września 2010 o 23:01

Oj tak, przyciaganie, trzymanie w garsci, a peel chcialby wzleciec nad poziomy. Niech coś mnie stąd wystrzeli,/ zamieni stan nieważności/ w nieważkość. Może w tej próżni/ gęściej i wyżej wschodzą słowa,/ może każde jest pierwsze?/ Chyba każde:) Serdecznie pozdrawiam:)

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
15 sierpnia 2011 o 19:35

Szczera peelka--rozdać wam wszystko. Podoba mi się wiersz i myśl:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się