dziękuję...teraz jest nieskażenie...(tylko o jajku jak dla mnie nie trzeba:))

zgłoś

skorupka może zostac :) wers pod nią tez oczywiscie bo to Twój wiersz Ewo

zgłoś

troszkę zmieniłam

zgłoś

wiersz trzeba dopracować, to jeszcze nie to

zgłoś

mi się podoba

zgłoś

o to będzie ostateczna wersja :)

zgłoś

dziękuję :)

zgłoś

shadow a tak w ogóle to gdzie twoje prace?

zgłoś

Nie mam potrzeby żadnej krytykowania Pani wiersza, ale rażącym być musi ( po przeczytaniu większości wierszy autorki) przyjęcie sensorycznych stanów za usprawiedliwiony powód do budowy wiersza. Nagminnie popełniany grzech przenikania, wnikania, a może nawet jeszcze bliższego zespalania z nim (w domyśle (?) z mężczyzną), czytelnik ma pozostać przekonany, że autorka jest eteryczna, krucha, tak delikatna, że sama w ten artefakt wierzy. Cześć prawdy jest inna, śmiem twierdzić; autorka nie ma odwagi zbudowac coś rzeczywistego, żywego, z krwiobiegiem, z szyją, która kręci głową dokoła mężczyzny. Inaczej będzie neurotycznie, czyli nijak. Mężczyznę zachęca obraz malowany niekiedy czerwoną szminką na jego plecach, to wyłącznie mój osąd spraw m-d). Nie pisałabym tego komentarza, gdyby nie wyciekał z Pani wierszy potencjał. Duży. Pozdrawiam.

zgłoś

trudno nie każdy może zostać poetą, na szczęście każdy może pisać, pozdrawiam :)

zgłoś

Pani ma taką możliwość! Pięknych Świąt.

zgłoś

Również wszystkiego dobrego :)

zgłoś