9 grudnia 2010

poezja

Ewa Żurowska
Ewa Żurowska

Starówka

Idź, brukowaną ścieżką mojego życia.
Przemierzaj alejki moich uczuć,
aż do krainy wiecznego szczęścia.
Przechadzaj się Starówką
wspólnych doświadczeń,
by stworzyć najpiękniejszy dom
naszych marzeń.
Withkacy
10 grudnia 2010 o 09:38

Ewo, pozstań na idę, przemierzam, przechadzam, pragnę stworzyć. Nawet w marzeniach strówką chętnie nie pójdzie z ochotą, ale każdy za siebie może. :)

zgłoś

Ewa Żurowska
10 grudnia 2010 o 10:06

Dziękuję cenne wskazówki, ale pozostanę przy swojej wersji ze względu na specjalna dedykacje tego wiersza, ale dziękuję

zgłoś

Withkacy
10 grudnia 2010 o 10:14

Ewo, ja nie do wiersza, tak trochę o życiu się rozwiodłem. Takie wywołał u mnie obrazy.

zgłoś

Ewa Żurowska
10 grudnia 2010 o 10:43

ja też jestem po rozwodzie, jestem prawie jak starówka;)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się