16 czerwca 2011

poezja

Krzysztof Konrad Kurc
Krzysztof Konrad Kurc

W tym samym czasie

kiedy ja nie potrafię znaleźć sobie miejsca
zmieniający stan myśli młynarz
mieszka w starym wiatraku
miesza słońce z deszczem
nieważne z potrzebnym


ze wzgórza widzi kiedy nadchodzi urodzaj
żytniej mąki i chleba na zakwasie
te same ilości wietrznych dni
przeznaczonych dla nas
odmierzamy obrotami


cieniem od zachodu do wieczora jego dzień
o zmierzchu ustaje ruch ramion
ja zakreślam wskazówkami
koła tej samej średnicy
godziny bez przerwy


bóg dał nam różne zegary
mój wciąż się śpieszy
3 komentarze  3      więcej 
Bogna Kurpiel
16 czerwca 2011 o 22:10

Za duże przyciąganie ziemskie - indywidualne prawo grawitacji:)

zgłoś

Krzysztof Konrad Kurc
17 czerwca 2011 o 14:57

Duże bardziej przyciąga duże? ;) Pozdrawiam Krzysiek

zgłoś

Magdala
17 czerwca 2011 o 16:20

no, istotnie, rozgadałeś się, Koleś! ;D mówiłeś, żeby mówić co się podoba, a co nie. a jak nic się nie nie podoba? no dobra, to najbardziej z tego co się nie nie podoba:"nieważne z potrzebnym" - jak bajka - miodzio.dalej:maka i chleb - od razu zapachniało domem. dalej:zegary Salvadora i Twój, co się spieszy bezustannie. skojarzenie: mój się spieszy, dostał kopa jakieś 15 lat temu. pozdrawiam serdecznie. i kto jest rozgadany i szczodry w słowa? :P

zgłoś

Krzysztof Konrad Kurc
21 czerwca 2011 o 10:39

Ot i naszło na bajanie, czasem tak mam. Podoba mi się że Ci się tyle "nieniepodoba". (aż niepodobna). ;)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się