|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (215) Dziennik (9) Fotografia (20) Książki (2)
Pocztówka poetycka (2) O autorze Znajomi (84) | |
budzi zmysły
gdy topię spojrzenie
w czarnych szklistych
przestać nie potrafię
tak ciepło gdy blisko
i cudnie
jak to zrozumieć
nie wiem
nie da się zapomnieć
zgłoś
A może da, lecz blizna pozostanie.
zgłoś
Nie rozumiem wierszyka. Ale pewnie tu wrócę. Bo Twoje uwielbiam. To mi podpowiesz.
zgłoś
Ach te czarne(brązowe) oczy.. Wiem że i Ty takie masz--he, he
zgłoś
Sama nie wiem:-)...ale niedopowiedzenia wprowadzają fajny klimat
zgłoś
Nie trzeba rozumieć, trzeba pozwolić temu być, bez oceny bez nazywania, przyglądać się jakby z boku, być świadomym samej siebie w tej chwili, uczyć się siebie... i takie cierpliwe pozwolenie samo przyniesie piękne i zaskakujące rozwiązanie. Na pewno przyniesie... znam to pozwolenie...
zgłoś
jak to zrozumieć nie wiem "tylko zmysłami" i pozdrawiam z uśmiechem i życzliwością:)))
zgłoś
Dziękuję za komentarze:)Pozdrawiam:)
zgłoś
bardzo fajny pozostawia całą gamę możliwych interpretacji... budźmy marzenia;p
zgłoś
To miłe gdy wierszyk z września jest wskrzeszony:) Dziękuję :)
zgłoś
Ja tam się nie dziwię:-)
zgłoś