25 maja 2010

poezja

bukszpan
bukszpan

dzisiaj

przytulam się do pustki
i szepczę jej imię
w promieniu pięćdziesięciu mil
powietrze roznosi tylko
jej zapach
kiedy wrośnie we mnie mocniej
nie uratuję się i zdechnę
jak bezpański pies

Saranova
25 maja 2010 o 01:56

Bardzo dosadnie napisane i z pasją. Podoba mi się. :)

zgłoś

bukszpan
25 maja 2010 o 10:29

dzięki bardzo:)

zgłoś

Barbara Weise
30 maja 2010 o 12:37

Ekspresja bucha w Twoim wierszu powodując, że żyje! Pozdrawiam " bukszpanku" :)

zgłoś

Towarzysz ze strefy Ciszy
8 lipca 2010 o 00:55

chyba przechodzilem kiedys niecale piecdziesiat mil od Autora

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się