6 grudnia 2011

poezja

Barbara Weise
Barbara Weise

TĘSKNIE

Pierwszej tęsknoty
nieśmiałe drżenie
serca rumieniec
że jednak...
 
płoną wspomnienia
a czas
kuśtyka na złość...
 
Potem się dłonie
kleją do siebie
słowa wpadają
w jeziora źrenic
 
i zatapiają
błękitne kręgi
o pierwszej
tęsknocie
rozmową..
 

LadyC
7 grudnia 2011 o 00:36

jak pięknie płynie, sunie nie dotykając ziemi

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się