Korzenie

Ziemia…
Zasiej ziarno pokoleń a plon ci wszelaki Rodu wyrośnie,
Dziś ręce czernią pracy pokryte…
Jutro kreślące znak krzyża nad grobami.

Każda garść ziemi podniesiona, jest życiem,
Albowiem pierwszy zaczął, by kolejni mogli po niej stąpać,
Własne miejsce…
Tu i zawsze.

Drewniane chaty ciemnym konturem stoją,
I stać, będą pośród wzniesionych rąk drzew,
W krwi odchodzącej pochodni słońca,
W dzikim zapachu polnych ziół.

Czy koń pobiegnie w szalonym galopie…
A wilki wyć będą w ciemnościach mroku,
Przyjdzie Jamioł w lśnacej zbroi,
Posłuchać pieśni wajdeloty…

O tym jak było i jak będzie,
Przy pobłogosławionym krzyżem chlebie,
Odciśniętym z płótna serze,
I mleku.

Czuć to znaczy wierzyć,
Byliśmy, jesteśmy, będziemy,
Tu i teraz, na wieki wieków,
Od piersi matki…do mogiły.

Amen

budleja
3 stycznia 2012 o 09:33

ojej, jak ładnie piszesz:))

zgłoś

Kajus
3 stycznia 2012 o 09:34

super :)))

zgłoś

Marcin Olszewski
3 stycznia 2012 o 17:56

Wiersz związany z moim przywiązaniem do rodziny, genealogii, stanowiący również główne otwarcie prowadzonej przeze mnie strony www.marcinolszewski.pl - o zainteresowaniach :). Pozdrawiam.

zgłoś

heol
3 stycznia 2012 o 18:09

...duży plus za wartości,za/garść ziemi/za/pobogosławionym krzyżem chlebie/,za pamięć i miłość do"korzeni",pięknie Marcin,pozdrawiam

zgłoś

Marcin Olszewski
3 stycznia 2012 o 20:37

Dziękuję :). To zasługa rodziców, tak zostałem wychowany. Rodzina, ojcowizna, szacunek wobec każdego człowieka. Niektórzy nazywają mnie człowiekiem renesansu, dinozaurem. Wierzę w powyższe, dobrze się z tym czuję :).

zgłoś

Wanda Szczypiorska
3 stycznia 2012 o 18:16

Taka mowę mógłby wygłosić mój pra pra dziad, ziemianin z pod Płocka.

zgłoś

heol
3 stycznia 2012 o 18:23

...bez komentarza...,

zgłoś

Marcin Olszewski
3 stycznia 2012 o 20:39

Serdeczne pozdrowienia Pani Wando :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się