Bardzo dziękuję za opinię. Pozdrawiam serdecznie :).

zgłoś

Nie wiem, czy mowa jest o kobiecie, czy o mężczyźnie. Najpierw wydawało mi sie, że to mężczyzna, po drugim czytaniu - kobieta, tylko skąd ten zniewolony chłopiec? I jeszcze jedno. Czy jest to rozrachunek z samym sobą, jak to się zwykle dzieje w poezji, czy też potępienie jakiegoś odległego od nas problemu?

zgłoś

Mowa jest o mężczyźnie, ale problematyka dotyczy w treści także kobiet, nas obojga ludzi którzy stają się rodzicami. To raczej wykazanie konsekwencji - ludzie czują się wolni, idą do łóżka, problem w tym że moim zdaniem ludzie przedkładają przyjemność nad to, że efektem miłosnych uniesień może być dziecko. Jeżeli ktoś ma tego świadomość i jest odpowiedzialny "tak, będę się cieszyć z nowego życia, jeżeli przyjdzie ta chwila" - to jest dla moralnie świadomy. Jeżeli jednak ktoś patrzy wyłącznie tylko na siebie a ciążę jako matka czy ojciec traktuja jako balast, "bo on chciał od niej dowód miłości, a on jeszcze nie dorósł, a w ogóle to my chcemy się jeszcze bawić - to brak w tym dorosłości, odpowiedzialności - a najmniej temu winne jest dziecko - jeżeli jest nie chciane, zabijane, porzucane itd. Nie zwracamy często na to uwagi, na życie które dajemy. Taka esencja tegoż wiersza.

zgłoś

to przeczy regułom wiersza. tylko wersyfikacja ma cokolwiek wspólnego z poezją. to forma prozatorska i to z gatunku publicystycznych dań, zaserwowana w formie poetyckiej. ale to nie jest wiersz.

zgłoś