Poezja

I nie raz …
I nie dwa…
Nasze światy spotkają się
We wspólnej drodze do wieczności
 
Znamy siebie od najmłodszych lat
Chociaż ja z Ludzi Śmiertelnych
Chociaż ty z Ludu Nieśmiertelnych
Razem przezyliśmy przygód setkę
 
Ale my dalej chcemy zwiedzać
Cuda co oferuje Śródziemie
Bo my tacy obieżyświaty
Którzy nigdy nie spoczną
 
Jesteś moim przyjacielem
Chociaż wiesz, że rozstanie będzie boleć
Ale ty zawsze mówisz mi
Że wrócisz po mnie nawet do Korytarzy Mandosa
 
Mieć ciebie blisko tak
To jakby mieć cały świat i więcej
Pokazujesz tyle rzeczy
Ale i ja umiem ciebie zaskoczyć
 
Wszyscy mówili o twej samotności
I zdziwieni patrzyli jak ludzkie dziecko
Otwiera  twoje elfickie serce
Które po utracie wielu się zamknęło
 
Więc i nie raz…
I nie dwa…
Nasze światy się spotkają
Pod nieboskłonem nocnego nieba
Nawet jak ja odejdę z żywych
To spotkamy się na pewno.