Poezja

pusta strona      
w towarzystwie innych
pustych stron
kona
nieznana dłoń
nie zapisze jej nigdy
i umrze
niepotrzebnie stworzona
bez sensu istnienia
porzucona, wyrwana, zgnieciona
na chodnikowej płycie
kona
obok niej przechodzi tłum
i nikt nie schyli się
po nią
wyblakłą, zranioną, stłamszoną
by zobaczyła wszystko
z góry
zrujnowane swe siostry
swych braci
i umrze
bez słowa uwielbienia
wśród
obcych tworzyw
w śmietniku zapomnienia
wśród zmarłych róż
bez chwili nasycenia
skona
za życia martwa
pusta strona.....