Zmiana sposobu prezentacji

9 października 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

Beztytuł

patrzę – nie widzę
słucham – nie myślę
wątpię – nie żyję
 
w moją stronę plynie rzeka kamieni
one są moimi łzami
was samych budzą marzenia
włamujące się w wasze ciała
krwinki miażdżone krwi-o-brusem
 
nikt się nie porusza
nikt w miejscu nie stoi
jest wszystko
jest nic
brak jakichkolwiek wzruszeń
 
czerwień złośliwa zakrywa oblicze
słońce zgasło przed świtem
planeta zarasta błękitem
armia w różne strony się miota
strzały wylatują z ludzkich warg
 
i nic, i nicość
(...)

--- cały tekst ---

20 września 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

Modlitwa

długowieczność po dziadku Konstantym
inteligencję po cioci Julicie
urodę po nieżyjącym synu wujka Stefana
świeć Panie nad jego duszą
religijność po szwagrze Adamie
mądrość po mamie, upór po tacie
daj mi Panie Boże
 
talent po Stephen’ie King’u
majętność po Rockeffelerze
przedsiębiorczość po Gierku
podejrzliwość po Józefie Stalinie
zachłanność po Ojcu Rydzyku
bezwzględność po Henryku VIII
daj mi Panie Boże
 
daj na wszelki wypadek
abym mógł schować się przed Tobą
jak coś złego uczynię
aby mojej winy nie było!!!

20 września 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

Widziałem...

widziałem
w oczach mężczyzny
głód i zapomnienie,
buty z plastiku
i
zasępioną twarz
kobiety
co siwym włosom
rosnąć pozwalała
i
młode dziewczę
co miało w oczach
zakłopotanie;
widziałem siebie
 z oddali,
w biegu do nikąd
nikt nawet
na chwilę się nie zatrzymał
i
słychać było dźwięki
co w jednym kotle
wymieszane,
a była jednak cisza
(...)

--- cały tekst ---

20 września 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

Pijak

Zanurzam głowę w strachu
Wlewam wciąż nowe napoje,
Dławię się swoim śmiechem,
Sam staje sie Bogiem;
 
Uciec od rzeczywistości,
Jedno przyświeca mi pragnienie,
Nie czuć niczego, nawet miłości,
Zalać świadomość milczeniem;
 
Wszystko wyrzucić  z siebie,
Odrzucić zbędne bagaże,
Zeszmacić, upodlić całkiem,
Oczy zasypać piachem;
 
Zakryć ciało ubraniem,
Zszarganym przez lęk i niewiarę,
Zatopić nieznane słowa
W butelce ognistej wody;
 
Odkryć nowy dom
wśród butelkowych braci,
pożerać bezdusznie spojrzenia
(...)

--- cały tekst ---

18 sierpnia 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

pusta strona

pusta strona      
w towarzystwie innych
pustych stron
kona
nieznana dłoń
nie zapisze jej nigdy
i umrze
niepotrzebnie stworzona
bez sensu istnienia
porzucona, wyrwana, zgnieciona
na chodnikowej płycie
kona
obok niej przechodzi tłum
i nikt nie schyli się
po nią
wyblakłą, zranioną, stłamszoną
by zobaczyła wszystko
z góry
zrujnowane swe siostry
swych braci
i umrze
bez słowa uwielbienia
wśród
(...)

--- cały tekst ---

18 sierpnia 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

Polska katolicka

polska katolicka
powszechna
jak chwasty na polu
antysemicka
jak ksiądz Jankowski
 
zmęczona matka
wieczorna
spocona
niczym ekspress spóźniony
zapomniana
niczym dzieci z byłych PGR-ów
 
osamotniona
jak proboszcz w nocy
bezwzględna
jak urzędnik skarbowy
poniewierana
jak dziecko upośledzone
zakrwawiona
niczym historia XX wieku
 
kojaca szelestem liści klonu
(...)

--- cały tekst ---

12 sierpnia 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

Dom samotności

dom
 
samotność
wśród stu
osób
 
wąs gęsty
nerwowe ruchy
 
dym
pełno dymu
 
męskie i zapalniczka
na stole
 
radość
z widoku
pięciu drętwych istot
próbujących
być
kimś innym
kimś
kogo nie ma
(...)

--- cały tekst ---

12 sierpnia 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

Rowy w ludzkich sercach

porobiły się rowy w ludzkich sercach
ogromne jak nieprzebyte głębiny
 
porobiły się rowy w ludzkich sercach
od kul wystrzeliwanych i zrzuconych bomb
 
porobiły się rowy w ludzkich sercach
przez wytyczanie granic i odrębność narodów
 
porobiły się rowy w ludzkich sercach
ze strachu, gwałtów i przemocy
 
porobiły się rowy w ludzkich sercach
od pustych ciał i bezdusznych myśli
 
porobiły się rowy w ludzkich sercach
u moich braci, sióstr, ojców i matek
 
porobiły się rowy w ludzkich sercach
przez podziały klasowe i systemy rządów
 
porobiły się rowy w ludzkich sercach
z głodu, przepychu i chamstwa
(...)

--- cały tekst ---

12 sierpnia 2010

poezja

Mapoel Buoto
Mapoel Buoto

Sen

Sen-zmora
Ciągle zakrywa prawde
Śnie o nienawiści
Która dusi nagie ciało
Śnię o miłości
By wyrwać z wyobraźni
Sen-cudów
Szukam możliwości
Wprowadzenia go
Do realnego żywota
Pierwotnego bytu
Wymarłego świata
Aby wśród wraków i rupieci
Odszukać instynkt
Przebudzonej myśli
Wciąż
Śnię Ja, i Ty
Ty o Mnie
Ja o Tobie
Sen to życie
Na ziemi, w grobie
W  pełni i w próżni
Sen to zmartwychwstanie
(...)

--- cały tekst ---

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się