Poezja

Kuśtyka dziecko zabójca
boso przez wieś wyludnioną
gęba roześmiana od ucha do ucha
szczerbaty, zęby biedą wybite.

Przewodnik dał przepustkę
na drogę, na życie
Najemnik przez ramię
przewiesił naładowany karabin
obiecał większy za większe zabicie.

Rodzinę porwała lawina zdarzeń i powódź
On jeszcze marzy jakby się najeść
i nie dać się zabić i dojść do raju, 
gdzieś za tym ugorem za wsią.

Wychodzi późną nocą
między reklamami twarożków
sprejów nowych i sandałów
nie zakłócając snu waszych dzieci
leży szczęśliwy nad polną drogą
kontem bankowym gdzieś w rogu świeci.