Poezja

Lublin moje nie
moje miasto to
ja to dla ciebie
gra
 
harmonia w bramie nie zaprasza mnie
żadne z tych miejsc, te otwarte drzwi
śmieją się drwią
z drzwi zamkniętych we mnie.
 
śmiać mi się chce, w głowie
a nie w ciele.
 
chce mi się zaśmiać,
cały pusty plac
 
nie mogę, czekam, dawni przyjaciele
przybędą wkrótce, ażeby niezręcznie
o nic nie spytać, nie powiedzieć nic
wymienić hasła rytualnych miejsc
dotknąć więc w sumie
wcale nie dotykać
 
Lublin ty moje
moje miasto
nie.