wymowne, zwłaszcza końcówka, choć i bez niej skłania do myślenia; trzeba za to jeszcze pokombinować coś z samym tekstem, coś mi tu kuleje, ale nie wiem do końca co

zgłoś

już kombinowałam, ale pomyślę jeszcze :)

zgłoś

No tak. Teraz to układa się w ciąg logiczny i nabrało mocy.

zgłoś

ostatnia strofa daje wiarygodność czasom

zgłoś

Czemu uznałaś, że to należy zwersyfikować? Dobrego.

zgłoś

realia obojętności i ta znieczulica -temat na czasie

zgłoś

czy w gruncie rzeczy ja nie zachowuję się tak samo? Przeczytam, wśród dziesiątków innych, które przelecę oczami w ciągu półgodzinki wyrwanej obowiązkom, pomyślę "co za czasy, w których przyszło na żyć..." i pognam dalej :( I o tym jest dla mnie ten wiersz, że nie mam prawa osądzać, że wcale nie jestem lepsza :( Pozdrawiam, Marion :) - i dziękuję

zgłoś

Dziękuję, Aniu. Tak, obojętniejemy.

zgłoś

piękne - to co w poezji najważniejsze-- czlowiek stojący na ulicy w bezimeinnym tłumie-- za takie wiersze dziękuję poetom-- a moim nauczycielom że nauczyli mnie czytać i być wrażliwym na deelikatne słowo dziękuje ci poetko

zgłoś

Dziękuję bardzo, Krsto, że przeczytałeś i że trafiło.

zgłoś