17 lutego 2011

poezja

Marion
Marion

Tylko tyle

twoja ręka w mojej dłoni
trzymam ją dotykam
każdego palca
oddzielnie

nazywam je słyszysz
to jest twoja prawa dłoń
a to lewa

żyją własnym życiem
zaciśnięte bez twojej woli

odchylam kciuk
wskazujący środkowy
po kolei nieposłuszne wracają
by zamknąć się w piąstkę 

ścigam się z nimi
zdążyłam 

moja ręka w twojej dłoni
trzymasz mnie jakby to było
naprawdę

czuję ciepło a ty
czy odróżniasz mnie
od pluszowej zabawki
nie wiem

wiem
że mnie słyszysz

więc mówię
to jest mój palec
trzymasz w ręce mój palec
powtarzam się tak co dzień

aż kiedyś odpowiesz
uśmiechem

P
17 lutego 2011 o 18:07

ta anatomia do mnie nie przemawia....

zgłoś

Jarosław Trześniewski
17 lutego 2011 o 18:10

Marion jak pasuje do ekfrazy:):) Koniecznie zaznacz!Bene!

zgłoś

JoT Eff
17 lutego 2011 o 18:19

Jarku, ale pisanie ekfrazy polega na tym, że autor pod wpływem dzieła sztuki, w tym wypadku zdjęcia, ulega inspiracji, więc najpierw jest obraz, a potem tekst. Co innego czytelnik, pod wpływem słów tworzy sobie obraz, i zbieg okoliczności sprawia, że akurat jemu pasuje wiersz do obrazu, że tak, grzecznie się, wtrącę ;-)

zgłoś

Jarosław Trześniewski
17 lutego 2011 o 18:36

Wiem Joasiu, myślałem że wiersz był zainspirowany zdjęciem , ale już wiem, że nie.:):)A swoją drogą pasowałby:):)

zgłoś

Marion
17 lutego 2011 o 18:28

Nie było pisane jako ekfraza, więc nie zaznaczę, Jarku. Nie trzeba mi tego tłumaczyć, Kim Jo. Poza tym, nie lubię się ścigać. Miło, że zajrzeliście.

zgłoś

Darek i Mania
17 lutego 2011 o 18:35

to nie wyścig -ja tak nie traktuje to przyjemność wspólnej zabawy i zapisywania swoich myśli a potem oglądanie co kto i jak postrzega .. odn

zgłoś

Darek i Mania
17 lutego 2011 o 18:38

odnośnie wiersza -i słyszę i czytam i widzę ciekawe obrazy :)

zgłoś

Darek i Mania
17 lutego 2011 o 18:54

to wcale nie takie proste napisać ekfraze np do zdjęcia

zgłoś

JoT Eff
17 lutego 2011 o 18:56

Pani Mario, ok. Nie pouczam nikogo, nawet Jarka, do którego się zwróciłam. Pisanie ekfraz nie ma nic wspólnego ze ściganiem, ale oczywiście, jeśli tak się Pani kojarzy, to nikt przecież Pani do ich pisania, w tym trumlowskim ,mini konkursie nie zmusi. Proszę tylko zwrócić uwagę na to, co w tym konkursie jest nagrodą - szukanie następnej inspiracji.

zgłoś

Marion
17 lutego 2011 o 20:24

Właściwie z rzadka zaglądam na Trumla, nie weszłam w temat. Sorry.

zgłoś

Natali
17 lutego 2011 o 19:51

Marion - jak pięknie, jakbym czytała słowa powiedziane przez moją mamę kilka lat temu zebrane dzisiaj w wiersz- czytam i czytam - wzruszające, jak miłość (ta prawdziwa) może się jawić w zwykłych codziennych kontakatach bez słow - kłaniam się nisko

zgłoś

Marion
17 lutego 2011 o 20:22

Dzięki, Natali.

zgłoś

Withkacy
18 lutego 2011 o 19:56

POdoba mi się wiersz

zgłoś

Małgorzata Krupińska-Nowicka
6 listopada 2011 o 17:20

Mario, niedawno oglądałam jakiś reportaż o chłopcu z porażeniem mózgowym, nie mówił. Dzięki nauczycielce nauczył się porozumiewać z innymi za pomocy symboli obrazkowych. "Napisał" w en sposób wiersz o miłości. Wzruszyłam się do łez...

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
6 listopada 2011 o 17:27

Ten uśmiech jest taki ważny:) Wzruszył:)

zgłoś

Marion
4 grudnia 2011 o 16:28

Dziękuję wszystkim za przeczytanie.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się