twoja ręka w mojej dłoni
trzymam ją dotykam
każdego palca
oddzielnie
nazywam je słyszysz
to jest twoja prawa dłoń
a to lewa
żyją własnym życiem
zaciśnięte bez twojej woli
odchylam kciuk
wskazujący środkowy
po kolei nieposłuszne wracają
by zamknąć się w piąstkę
ścigam się z nimi
zdążyłam
moja ręka w twojej dłoni
trzymasz mnie jakby to było
naprawdę
czuję ciepło a ty
czy odróżniasz mnie
od pluszowej zabawki
nie wiem
wiem
że mnie słyszysz
więc mówię
to jest mój palec
trzymasz w ręce mój palec
powtarzam się tak co dzień
aż kiedyś odpowiesz
uśmiechem
ta anatomia do mnie nie przemawia....
zgłoś
Marion jak pasuje do ekfrazy:):) Koniecznie zaznacz!Bene!
zgłoś
Jarku, ale pisanie ekfrazy polega na tym, że autor pod wpływem dzieła sztuki, w tym wypadku zdjęcia, ulega inspiracji, więc najpierw jest obraz, a potem tekst. Co innego czytelnik, pod wpływem słów tworzy sobie obraz, i zbieg okoliczności sprawia, że akurat jemu pasuje wiersz do obrazu, że tak, grzecznie się, wtrącę ;-)
zgłoś
Wiem Joasiu, myślałem że wiersz był zainspirowany zdjęciem , ale już wiem, że nie.:):)A swoją drogą pasowałby:):)
zgłoś
Nie było pisane jako ekfraza, więc nie zaznaczę, Jarku. Nie trzeba mi tego tłumaczyć, Kim Jo. Poza tym, nie lubię się ścigać. Miło, że zajrzeliście.
zgłoś
to nie wyścig -ja tak nie traktuje to przyjemność wspólnej zabawy i zapisywania swoich myśli a potem oglądanie co kto i jak postrzega .. odn
zgłoś
odnośnie wiersza -i słyszę i czytam i widzę ciekawe obrazy :)
zgłoś
to wcale nie takie proste napisać ekfraze np do zdjęcia
zgłoś
Pani Mario, ok. Nie pouczam nikogo, nawet Jarka, do którego się zwróciłam. Pisanie ekfraz nie ma nic wspólnego ze ściganiem, ale oczywiście, jeśli tak się Pani kojarzy, to nikt przecież Pani do ich pisania, w tym trumlowskim ,mini konkursie nie zmusi. Proszę tylko zwrócić uwagę na to, co w tym konkursie jest nagrodą - szukanie następnej inspiracji.
zgłoś
Właściwie z rzadka zaglądam na Trumla, nie weszłam w temat. Sorry.
zgłoś
Marion - jak pięknie, jakbym czytała słowa powiedziane przez moją mamę kilka lat temu zebrane dzisiaj w wiersz- czytam i czytam - wzruszające, jak miłość (ta prawdziwa) może się jawić w zwykłych codziennych kontakatach bez słow - kłaniam się nisko
zgłoś
Dzięki, Natali.
zgłoś
POdoba mi się wiersz
zgłoś
Mario, niedawno oglądałam jakiś reportaż o chłopcu z porażeniem mózgowym, nie mówił. Dzięki nauczycielce nauczył się porozumiewać z innymi za pomocy symboli obrazkowych. "Napisał" w en sposób wiersz o miłości. Wzruszyłam się do łez...
zgłoś
Ten uśmiech jest taki ważny:) Wzruszył:)
zgłoś
Dziękuję wszystkim za przeczytanie.
zgłoś