|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (331) Proza (1) Dziennik (5) Fotografia (59)
Handmade (1) O autorze Znajomi (82) | |
(z cyklu odruchy ludzkie)
pamiętam gdy byłem mały
babcia wpadała w zachwyty
zawsze gdy niemowlaka
w telewizji pokazywali
ja wtedy z zazdrości
przełączałem kanał
dziś wiem już że ona
tylko wracała podświadomie
do jedynych chwil w życiu
gdy byla najważniejsza na świecie
dla kogoś oprócz siebie
Podoba mi się właśnie z tym ostatnim wersem... ciekawa dwuznaczność.
zgłoś
niemowlęta i dzieci są motywem nazbyt często wykorzystywanym, aby wzruszać ludzi - odruch, jak najbardziej, macierzyński - ostatni wers mi nie pasuje do całości
zgłoś
Fantastyczny wiersz, początek zapowiada niemalże banał lecz trzecia zwrotka wraz z ostatnim wersem, to wręcz powalająca puenta. Zawiera ona zaskakującą i wielce prawdopodobną interpretację ludzkiej reakcji na poczucie marginalizacji w wyniku starości, czyli tego czasu gdy człowiek de facto przestaje się już liczyć dla kogokolwiek prócz siebie. Zadziwiające, że można w tak niewielu słowach zawrzeć tak obszerny temat. Jestem pod wrażeniem.
zgłoś
jak bylem maly to jeszcze nie byla marginalizacja starosci babci bo jeszcze jakas prace miala i cos tam robila. ale w dalekiej ekstrapolaji i takie cos moznaby tutaj zaczepic :) dziekuje za wskazanie tkiej warstwy autorowi :)
zgłoś
Jesteś rewelacyjny Towarzyszu.
zgłoś
Puenta jest rewelacyjna - mogę tylko powtórzyć całość za Saranovą
zgłoś
Narcystyczna babcia?
zgłoś
Biblijna Babcia stosująca przykazanie: Kochaj bliźniego jak siebie samego!
zgłoś
Bo była wtedy najważniejsza.
zgłoś
czyż nie po to się pisze, żeby otwierać ludziom głowy na ich własny sposób?
zgłoś
dokladnie tak! mysli innego czlowieka jako katalizator pewnych procesow- ktrych chyba czasem sie jednak boimy...
zgłoś
Tu mnie kupiłeś :)
zgłoś
i mnie też, a wszystko "przez" babcię;)
zgłoś
mam nadzieje ze nie za 30 srebrnikow ;P
zgłoś
Ależ skąd! takie wiersze są bezcenne...
zgłoś
Poezja jako katalizator procesów i myśli - kupuję to. I właśnie ostatni wers jest taką niezauważalną oczywistością. Niezauważalną dopóki się nie przeczyta tego w wierszu
zgłoś