3 października 2011

poezja

Zardzewiały Mózg
Zardzewiały Mózg

/SEN [Światłopatrzenie]/

1.

Patrzenie -o> łapczywe światła wchłanianie
Zachwycenie -!> silne patrzeń przeżywanie
        //-// --> {to jak powiedzieć: "Morze banału!"}
Ucieczka -> lękliwe i nagłe patrzenie
Krzyczenie -*> błaganie i pragnienie
        //-// --> {to jak powiedzieć: "Sorry Cię bardzo!"}
(Zardzewiała blacha pokrywa korzenie drzew
Światło trafia przez wyżarte otwory
Drzewa próbują wzbudzić wzruszenie
Dlaczego stoisz w bezruchu?
Tylko wiatr dotyka Twoich włosów).
        //-//
Wielka hodowla martwego betonu!

2.

Światło ciężkie - przesycone barwami
Rana cięta tlenową lancą
Zasłona odarta ze złudzeń - podniosła chwila
// [dopamina] //
Nasyca się przestrzeń. Narodzinami pustego współczucia.
Kroki olbrzyma - trzęsienie ziemi - bicie serca - zegar

Niemal już zbudzony ze snu pielęgnuję tę chwilę ulotną
    gdy >Ja< nie istnieje

An - Anna Awsiukiewicz
3 października 2011 o 16:26

Znowu wpadłam w jakieś czarne światło-- czarno to widzę.. Co trzeba w życiu przeżyć żeby napisać taki wiersz? Współczuję takiego doświadczenia:)

zgłoś

Zardzewiały Mózg
3 października 2011 o 18:56

życie jest przerażające.

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
1 grudnia 2011 o 19:00

E-tammm. To Ty jesteś Twórcą swojego życia, więc bierz się do pracy i Twórz:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się