5 kwietnia 2014

poezja

zielona_woalka
zielona_woalka

odległość skonfigurowana

dawno z tobą nie rozmawiałam
miejsca, w których jesteś widoczny
zostały za mną
w starym świecie
pachnącym zbożem i łąką
po której łatwo było stąpać bosym stopom
mój czas przyspieszył
patrząc w szybę czerwonego autobusu
zastanawiam się
czy nie byłeś tylko we śnie
bezkształtny lub widziany
z imieniem rozpoznawanym
przez większość siedzących tu ludzi
mieszanka pigmentu nazw
wybranych dla kogoś
kto w tej chwili przyjmuje pasażera
mijanego karawanu
dostałam jedno skrzydło
i strach
boję się pustki
jeśli nie ma nic
nie dowiem się
jak niebo, przemieszczając światło,
otwiera małe miejsce
dla mnie

alt art
5 kwietnia 2014 o 11:13

w otchłani pustek ciemna energia..

zgłoś

Szafranka
7 kwietnia 2014 o 11:55

"...boję się pustki jeśli nie ma nic nie dowiem się jak niebo przemieszczając światło otwiera małe miejsce dla mnie"

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się