Najnowsze prace:

dodane wcześniej pozostałe wiersze dodane później

4 czerwca 2010

XXXVI AKTÓW (I)

AKT I

Oto jak szynka,
na scenie już:
Albertynka,
nagości róż.

Oto, a przecież przyjrzeć się warto,
przez chmurę cienia i w ostrym świetle
człowieczy obiekt, najczystsze białko,
które nie chodzi w swetrze.

Oto zostanie,
tak nieubrana,
by swe ubranie
ubierać w dramat.


liczba komentarzy: 4 | punkty: 5 |  więcej 

Helena Łucka,  

Znakomity wiersz :)

zgłoś |

Wanda Szczypiorska,  

Olśniło mnie - to pracownia. Trochę późno mnie olśniło, bo mało kto teraz maluje akty. A tytuł serii mógł dotyczyć czego innego.

zgłoś |

Ewa Bieńczycka,  

Będę jesienią intensywniej udzielać się w komentowaniu, na razie jestem z dala od domu i mam ograniczony dostęp do Internetu i nie sposób zaglądać mi do innych portalowych wierszy. Dziękuję za poczytanie, chociaż to będzie taki duży utwór, jak słusznie Wanda napisała, karkołomny, złożony z 36 wierszy, dlatego trudno wyrokować z poszczególnych części. Taki eksperyment słowny ogólnie mówiący o tym, że przychodzimy na świat wprawdzie nadzy, ale nic o sobie nie wiemy w dalszym ciągu i tylko indywidualne doświadczenie może tę niewiedzę trochę rozjaśniać. Ciało jest też elementem obcym i tajemniczym. Nawiązuję tutaj i do gombrowiczowskiej Albertynki z „Operetki” jak i, Wando słusznie zauważyłaś, do aktu kobiecego w malarstwie. Ten pomysł nasunął mi blog „Pink not dead!” Maurycego Gomulickiego, gdzie pisze, że swoje pozytywne spotkanie z kobietą zawdzięcza tylko mamie, która podsuwała mu edukacyjnie albumy z malarstwem. Jest jej dozgonnie za to wdzięczny, że jego inicjacja odbywała się poprzez sztukę, a nie w bramie. Zresztą, ja dałam wcześniej ilustrację do tego cyklu w dziale „grafiki”. Nie wiem, co z tego wszystkiego wyniknie, będę pisała całe lato i chciałabym by była to mieszanina wszystkich stylów, konwencji i możliwości słownych. Jest to zawsze ryzykowne, bo ja jednak odpuszczam piękno zestawień na rzecz przekazu. Stąd to wszystko kulawe, chropowate i infantylne.

zgłoś |

Wanda Szczypiorska,  

Broń Boże nie zeskrobać tego, co chropowate. To urok Twoich wierszy

zgłoś |


pozostałe wiersze: XXXVI AKTÓW (VIII), XXXVI AKTÓW (VII), XXXVI AKTÓW (VI), XXXVI AKTÓW (V), XXXVI AKTÓW (IV), XXXVI AKTÓW (III), XXXVI AKTÓW (II), XXXVI AKTÓW (I), WIERSZE WIĘZIENNE (4), WIERSZE WIĘZIENNE (3), WIERSZE WIĘZIENNE (2), WIERSZE WIĘZIENNE 1,
 

Ostatnie komentarze:

Regulamin | Polityka prywatności | Kontakt

Copyright © 2010 truml.com, korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.


kontakt z redakcją






Zgłoś nadużycie

W pierwszej kolejności proszę rozważyć możliwość zablokowania konkretnego użytkownika za pomocą ikony ,
szczególnie w przypadku subiektywnej oceny sytuacji. Blokada dotyczyć będzie jedynie komentarzy pod własnymi pracami.
Globalne zgłoszenie uwzględniane będzie jedynie w przypadku oczywistego naruszenia regulaminu lub prawa,
o czym będzie decydowała administracja, bez konieczności informowania o swojej decyzji.

Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. zarejestruj się

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1