po brzegi pełen cudzych spraw
z pomocą dwóch ostatnich nóg
na przełaj w strugach deszczu gnam
akwenem asfaltowych dróg
dobijam do przystani swej
gdzie zbędny balast chcę odhaczyć
i tylko wietrze mocno wiej
bym wolne myśli mógł zobaczyć
popatrzę w sufit który znam
nim wezmę pióra choć nieostre
bo ciągle tu nie jestem sam
one to czują są zazdrosne
już tylko w siebie zasłuchany
usiądę w kącie z pewnym Edkiem
powymieniamy się wierszami
wypiwszy wcześniej jedną setkę
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
wiersz do niewielkiego wyrównania/ średniówka /np: trzeci wers zabrzmi lepiej w formie 3/5 "na przełaj (3) w strugach deszczu gnam (5)"/ pierwsza zwrotka to ośmiozgłoskowiec/ reszta 8/9 8/9 9/9 / ale ta forma jest do zaakceptowania/ dodaj "ę" na końcu wiersza/ unikałbym jeszcze takich archaizmów jak "twe, swe, me " gdyż w języku współczesnym już nie są używane/ a nadają wierszom sztucznego patosu/ kibicuję i pozdrawiam
zgłoś
Dzięki za trafne uwagi trzeci wers poprawiam a wers z „swej” przemyślę
zgłoś