14 września 2010

poezja

JanetteB
JanetteB

O Ptakach I O Nas

O ptakach i
o nas
Wołano
W ciemnych i pustych
Ulicach

O ptakach zamkniętych w katedralnej wieży
Ktoś wołał smutno dzisiaj o świcie,
Gdy rozpaczliwie biły skrzydłami
W tej beznadziejnej walce o życie

O ptakach, co przecież były wolne,
A teraz? już są zniewolone
Niszczą skrzydła i z łzami bezsilności
Szarpią serca we krwi utopione

I...o nas - zamkniętych w smutku ciszy,
w domu bez echa, w samotności,
Gdzie nikt, oprócz Boga - nie usłyszy
Niemego...Milczącego wołania Miłości

O nas, którzy poszliśmy za Zbawcy cieniem
Dali się zamknąć, służyli z czołem przy ziemi,
O nas, codziennie wywyższonych cierpieniem

Idziemy, niosąc Krzyż Miłości...pochyleni.

Józef Załuski
24 września 2010 o 23:50

Ptak symbolem wolności a człowiek zniewolony w krzyżu widzi ostanią nadzieję chociaż niejeden się już srodze zawiódł ale amor monia vincit et nos cedamus amori ! Wiersz wspaniały i jak piszesz "szarpie " serce !

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się