Poezja

Mleczak wrócił do Ogrodu Życia Prawdziwego,
Ogrodnika przy nim nie ma owego,
ale on już na niego nie czeka, nie tęskni, nie myśli,
może kiedyś inny mu się przyśni
i zacznie go wypatrywać,
lecz już nie będzie się do niego tak wyrywać.
Jest bogatszy o nowe doświadczenia,
ten Ogrodnik niczego nie docenia,
choć tyle o miłości gadał, że to jest najważniejsze,
tylko praca i kasa dla niego to wartości teraźniejsze...
Lecz Mleczak o tym wiedział i nie miał mu tego za złe,
lecz to - niech o tym wie,
że gdy nie interesuje go nic,
może zerwać napiekniejszą nić...
Cisza jest taka wymowna, więcej mówi niż słowa,
ale co tam - znajdzie się miłość nowa,
słowa ino wszystko potwierdzają,
również wielką siłę mają,
każdy w życiu ma złe chwile,
lecz jeśli się nie mylę,
po to są bliskie osoby,
by pomóc na wszelkie sposoby,
by uśmiech powrócił
i już nikt się nie smucił.
Ogrodniku, który niby wszystko wiesz,
nie będziesz miał wszystkiego czego chcesz,
czegoś w życiu Ci zabraknie, lecz może być już za późno,
możesz szczęścia szukać na próżno...