17 march 2011

poetry

Natali
Natali

motyla noga -1

uczucia kruche
jak motyle życie
otulone dłońmi
niby ciepła szalem
próbują wzlecieć

za krótki ich żywot
nie pozwala
wiecznie trwać

zaniedbane umierają

jak barwny pył
zostawiają ulotną poświatę istnienia

Slawrys
17 march 2011 at 10:44

racja.... tak bywa, zaniedbane uczucie umiera

report

Natali
17 march 2011 at 12:09

jak ogień

report

Withkacy
17 march 2011 at 10:49

Podoba się. Tutaj / jak motyl(e,a), życie?

report

Natali
17 march 2011 at 12:08

na wzór pieskiego :))

report

Waldemar Kazubek
17 march 2011 at 11:17

Pierwsza myśl najsłabsza, ale to tylko rozgrzewka.

report

Natali
17 march 2011 at 11:41

bo najsłabsze są uczucia - rozgrzewają płytko raczej - potem poranione - zajmują bo pływaja na wierzchu - nie zależne od woli

report

An - Anna Awsiukiewicz
17 march 2011 at 12:19

Pięknie..Podoba mi się, chociaż nie polecam cierpiec:)

report

agnieszka_n
17 march 2011 at 13:41

Motyla noga! :))) Cóż za cykl! BARDZO NA TAK!!

report

Natali
17 march 2011 at 13:57

dzięki Agnieszko, dobry pomysł na tytuł cyklu:))

report

Wieśniak M
21 august 2011 at 17:57

Ta poświata zostaje bardzo długo.....

report

Natali
26 august 2011 at 00:13

... barwi trwale

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register