24 october 2012

diary

Laura Calvados
Laura Calvados

Ivy*ness

Stojąc przy zmarłych każdy jeden raz mam wrażenie, że oddychają. Klatka piersiowa unosi się, faluje ledwie dostrzegalnie, jak we śnie, w płytkim oddechu. Jeszcze raz szybko mrugam oczami; otwieram, sprawdzam. 
 

Rozczarowujące złudzenie dalekowidza.



*
Do zobaczenia, Ivy.

RENATA
30 october 2012 at 17:01

moja córka[10lat] stojąc przy trumnie swojej babci zapatrzyła się tak że miała wrażenie że babcia oddycha słabo jej sie zrobiło z wrażenia gdy mi powiedziała pomyślałam to samo ona oddycha chyba spi...[a leżała w trumnie po 3 dniach leżenia w chłodni czyli sen zastygły

report

Florian Konrad
30 october 2012 at 17:14

Jestem przeciwnikiem otwartych trumien. Co za barbarzyński zwyczaj! Choć... zmarłym to już jest wszystko obojętne, nie chciałbym być oglądany po śmierci. Ani żart przez robaki., kremacja. tylko kremacja

report

Laura Calvados
30 october 2012 at 17:23

Florian, jeśli jesteś przeciwnikiem otwartych trumien odsyłam Cię do obszernej i niezwykłej książki Philippe'a Ariesa - "Człowiek i śmierć". Można powiedzieć, że w naszych czasach pogrzeb i tak jest już bardzo krótkim "zabiegiem", obrządek (w miastach) skrócony do minimum. Nieludzko, bezosobowo, zimno, aż strach umrzeć.

report

hossa
31 october 2012 at 12:41

Zobaczyć bliskiego w trumnie, to znaczy naprawdę zobaczyć go w trumnie, nie jest to łatwe doświadczenie. Coraz częściej wydaje mi się, że dawniej, kiedy trzymano zwłoki w domu przez kilka dni, miało to znacznie głębszy sens. Oswajano dzieci ze śmiercią.

report

RENATA
30 october 2012 at 17:45

bo będzie z nas nic już do zapomnienia

report

Rafał Muszer
9 november 2012 at 04:11

no właśnie. Zupełnie jak śpiący człowiek.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register