Telefon | mironiek

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	mironiek
	ALL WORKS Poetry (9) Diary (1) About me Friends (16)

3 november 2015

Sygnał utkwił w nieskończoności
zbieżnej do prostactwa
stając się głuchym telefonem
jałowych fraz

ambiwalencja myśli
interferencyjnie prowadzi
do pustki
zakończonej ujemną wartością
własnej

zakrzyczany dźwiękoodbiornik
stracił potencjał sprawczy
konając w trzaskach sprzężonych
z gardłem
które nie stworzy już fali
zakłócającej obojętność

3 november 2015 at 20:57

da się czytać ;) ale chyba nieco przekombinowałeś z tymi mądrymi, naukowymi słówkami ;)

3 november 2015 at 21:00

miało być oryginalnie, nudzą mnie te same metafory, więc szukam sposobu wyrażania w nauce

3 november 2015 at 21:02

jest oryginalnie, ale oryginalności jest niedaleko do dziwactwa ;) więc trzeba uważać :)

3 november 2015 at 21:03

normalny nigdy nie byłem, więc mi to nie przeszkadza

3 november 2015 at 21:07

zawsze w takich razach zastanawiam się czym właściwie jest owa normalność ?

3 november 2015 at 21:13

niewykraczający poza społecznie akceptowalne konwenanse i wzorce? względność tego świata czyni jednak takie pojęcia czysto subiektywnym poglądem

3 november 2015 at 21:18

no i widzisz, w jednym społeczeństwie owe konwenanse będą znane i respektowane, wymagane a w innym, nikt się nie będzie nimi przejmował, albo nawet nie będą zwyczajnie nikomu znane, zatem powtórzę - czym jest owa normalność ? ;)

3 november 2015 at 21:20

uznajmy, że w moim przypadku jest to nietypowy reprezentant swojej grupy wiekowej i społecznej

3 november 2015 at 21:23

:) nie chcę broń boże niczego umniejszać, ale każdy człowiek sam w sobie jest jeden, jedyny i niepowtarzalny - nietypowy

3 november 2015 at 21:24

ale tutaj trzeba spojrzenia w skali makro

3 november 2015 at 21:26

patrzę na to z każdej strony ;)

3 november 2015 at 21:28

owszem - patrząc jednostkowo - każdy jest wyjątkowy, jednak kiedy porówna się 100 takich jednostek odkrywa się pewne cechy wspólne, łączące poniekąd te grupę ze sobą, ale wśród tych cech znajdą się i te mniej zauważalne - mniej pospolite, które mogą świadczyć o pewnym odstępstwie od tej grupy, tudzież grupy od jednostki

3 november 2015 at 21:35

problem jest bardziej skomplikowany niż to się na pierwszy rzut oka wydaje, czym innym jest wyjątkowość, czym innym "normalność" - od tego zaczęłam wywód - zdefiniowania czym jest owa normalność - a więc, które zachowania, cechy, zwyczaje etc. można i należy uznać za normalne a które nie, w zależności znowu od szerokości geograficznej, religii, wieku etc. Jest to wszystko bardzo skomplikowane i nie jednowymiarowe.

3 november 2015 at 21:43

posłużę się znowu relatywizmem i powtórzę myśl z początku rozmowy - takie pojęcia (ba, każde pojęcie natury egzystencjalnej, moralnej - nawet dobro i zło) są indywidualnym przekonaniem, poglądem, tudzież zbiorem myśli całej zbiorowości

3 november 2015 at 21:44

zgoda - nic dodać nic ująć

3 november 2015 at 21:45

rzadko dochodzimy do konsensusu ;)

3 november 2015 at 21:47

znaczy się w szerokim ujęciu - my ludzie, czy nas dwoje ? :)))

3 november 2015 at 21:48

tym razem bez pompatyczności - nas dwoje :))

3 november 2015 at 21:49

hehe bo ja wiem ;) z założenia lubię konsensus :)

3 november 2015 at 21:51

z jednej strony to intrygujące, że parę wersów prowadzi do konstruktywnej dyskusji

7 november 2015 at 15:53

...Też bym naukowości się trochę pozbyła, ale wiersz ciekawy.:)

8 november 2015 at 15:58

nie będzie wówczas ciekawy

26 november 2015 at 19:16

... być może... ja tu tylko...czytam

26 november 2015 at 20:47

cóż za wykopaliska