26 december 2013

poetry

ulotna
ulotna

Nie tak miało być

Wiosna w grudniu, niepotrzebny mi szalik,
już stokrotki zakwitają pod oknem.
A mówiłeś - piękna zima przed nami,
szczęście nas spotka.

Nie ma śniegu, ciebie przy mnie też nie ma.
W pojedynkę nawet słońce nie cieszy.
Tak mi dzisiaj ciepła dłoni potrzeba,
blasku twych oczu.

Wiatr od morza czule targa mi włosy,
mewy z krzykiem przelatują tuż obok;
nie potrafię teraz smutku utopić.
Tęsknię za tobą.

Hania
26 december 2013 at 17:18

Może jeszcze przyjdzie...wraz ze śniegiem:)

report

Wieśniak M
26 december 2013 at 20:30

a gdy zima nie przyjdzie/ nie przykryje / nie zapomni/ wiosną ńie odżyjemy / zeszłorocznie nieprzytomni..

report

ulotna
26 december 2013 at 21:20

oby przyszła ta zima, bo bez niej jakoś dziwnie:)

report

stani
27 december 2013 at 10:40

.. w pojedynkę nawet słońce nie cieszy ..

report

Jaro
27 december 2013 at 11:39

w sumie śniegu to mi w mieście nie brakuje:) a tu chyba zawiedzione obietnice.Niemniej miłego dnia:)

report

Wiktoria
27 december 2013 at 12:04

:) zawirowań pełno, anomalii pogodowych nie brakuje; smutno, gdy i w uczuciach coś wichruje; w czas niepogody dla duszy - peelce dobrego wszystkiego życzę

report

Ananke
27 december 2013 at 14:27

mnie też śniegu nie brakuje :) co to wiersza - jest bardzo autentyczny

report

Jerzy Woliński
27 december 2013 at 17:39

nie tak miało nie tylko z pogodą:)

report

Teresa
27 december 2013 at 22:00

Nad morzem nie można się smucić, a śnieg, jak to śnieg, jest i go nie ma. Za to za rok będzie go wiele i nowe ślady obok Ciebie.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register