kleję rozklejam - Alutka P

	Alutka P
	ALL WORKS Poetry (241) Diary (5) About me Friends (26)

31 january 2012

poetry

Alutka P

kleję rozklejam

myślę o niebieskich
słodkiego nigdy za wiele
prędzej - na drugą stronę
nie wiem czy zdążę przebiec
z łatwością gubię oddech
pozwolisz
poleżę przez chwilę
podłoga pływa rozkołysana

jeszcze kiedyś
wydrapiesz inicjały
na plecach nie potrafię zasypiać
powoli od środka zamarzam
w ogrodzie cisza – dziś bez pamięci
jutro waciak i spódnica do ziemi
kiedy będzie trzeba - przygarnij

Wieśniak M

31 january 2012 at 19:38

:))

report

Alutka P

1 february 2012 at 09:03

WM - ty już wiesz ;)

report

Ania Ostrowska

1 february 2012 at 09:47

nie potrafię powiedzieć, co mnie w tym tekście ujmuje, bo zbyt wiele obrazów i skojarzeń mi się pcha, a z drugiej strony niektóre wersy nie dają mi się dopasować do niczego :) ale nastrój całości jest taki, że dreszcze :)))

report

Alutka P

2 february 2012 at 06:59

Aniu - dziękuję - wiem że czasami trudno - ale dziękuję, że próbujesz;)

report

hossa

1 february 2012 at 12:38

niebieskie migdały:) a teraz podobno długie wróciły do mody:) hej:)

report

Alutka P

2 february 2012 at 08:31

hosso - miło Cię gościć - niebiesko :)

report

Istar

2 february 2012 at 08:35

byłam tu już kilka razy, dziś bardziej, może są powody tak bliskie jak odejścia, Alutko chociaż wiem o czym i to mnie smuci to jednak bije z niego odwaga, cholerna odwaga, dobrego kochana

report

Alutka P

3 february 2012 at 12:02

Istar - ziemia każdego przygarnie - buź serdeczny

report