Sonatina - Drwal - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Drwal
	ALL WORKS Poetry (201) Prose (2) Diary (35) Photography (1) Postcards (1) About me Friends (23)

19 november 2011

Drwal

nerwowym czułym altem
mówią glissando uparcie
prześlicznie wiolinistyczne
ukryte w biodrach wiolonczele
frazując ukazują
rozkołysane

melodyką rozniecą
rozżarzą wyobraźnię
by palić ciałem zaniechanie

Małgorzata Krupińska-Nowicka

19 november 2011 at 21:19

Ciekawy tekst. Pomyśl tylko Drwalu, czy koniecznie musi być: Prześliczne wiolinistyczne ukryte w biodrach wiolonczele - wydaje się bowiem niekoniecznie potrzebnym powtórzeniem, ale może się mylę.

20 november 2011 at 17:36

nieustannie biodra ( najbardziej kobiecy atrybut) budzą we mnie skojarzenia z kształtem wiolonczeli a te szczególne należą do "Prześlicznej wiolonczelistki" jak to kiedyś Skaldowie Dziękuję za czytanie przepraszam za upór Pozdrawiam i zapraszam

19 november 2011 at 21:25

Zabełkotane i przez to hermetyczne, nieczytalene dla odbiorcy.

20 november 2011 at 17:38

Nie zawsze trafiam w gusta ale za krytykę i czytanie dziękuję i Pozdrawiam zapraszając ( może trafię)

20 november 2011 at 08:38

ależ zagrałeś pięknie na tych wiolonczelach, wirtuozie. podoba się ogromnie. piękny debiut. witamy. :))

20 november 2011 at 17:40

Takiej reakcji nawet sobie nie wymarzyłem Dziękuję Pozdrawiam zapraszam już nie na debiut

An - Anna Awsiukiewicz

20 november 2011 at 10:52

Fajny erotyk:)

20 november 2011 at 17:44

Dziękuję erotyk, erotyk ....no kręcą gdy się wokół kręcą Pozdrawiam

20 november 2011 at 14:18

dobry debiut, bardzo dobry. gorący, erotyk lekki muzyczny, świetny. gratuluję i pozdrawiam. :))

20 november 2011 at 17:47

Przyjemnie czytać tym bardziej, że też z przyjemnością czytam z uczuciem pisane "Spółką" pozdrawiam

20 november 2011 at 18:04

coś mi się wydaje że już wcześniej miałem do czynienia z drwalem -no ale tutaj nie jest żle ale dobrze też nie -oczywiście moim zdaniem ( zbyt blisko siebie wiolonczele i wiolinistyczne a i nerwowym i czułym jakoś się gryzie ) :))

20 november 2011 at 18:49

Każdy w życiu spotyka jakiegoś drwala.Choć nie miałem okazji Ciebie poznać, cieszę się, że zechciałeś zajrzeć i zostawić komentarz. rzeczywiście blisko wiolon , ale pomysłu nie mam, a dlaczego wyjaśniam wyżej.Natomiast jeżeli nerwowym i czułym się gryzie, to współczuję. Bo to znaczy, że nigdy nie słyszałeś altu nerwowej z niecierpliwości, czułej kobiety Dziękuję (ciekawie piszesz będę zaglądał) Pozdrawiam

20 november 2011 at 19:16

nie tęsknię za altem nerwowej z niecierpliwości, czułej kobiety :) no ale każdy ma swój gust :) jeśli chodzi o śpiew czy grę na wiolonczeli to przyznaję rację -znałem wiolonczelistkę, która zabierała mnie na górę w przerwie od pracy zarobkowej ( w południe) i mogłem patrzeć jak drżały jej wargi i słuchać jak jednocześnie gra a i na biodra też jako 8 klasista ..-zrobiła wrażenie nie tylko na mnie bo wyjechała z wiolo do francji

20 november 2011 at 19:33

Tośmy pogadali....o wierszach Z sympatią pozdrawiam

20 november 2011 at 19:53

a wiesz że ta pogawędka sprowokowała mnie do przeczytania kilka razy wiersza i sam się dziwię swoim komentarzom bo Sonatina coraz bardziej mi się podoba - to jest naprawdę dobry wiersz -tylko ja go potraktowałem zbyt pobieżnie jak wagarowicz szkołę :)

Małgorzata Krupińska-Nowicka

20 november 2011 at 21:10

Drwalu, nie masz za co przepraszać, Ty wiesz co chciałeś przekazać, ja nie muszę mieć racji. Twoje tłumaczenie mnie przekonuje. Broń, jak masz czego!

30 november 2011 at 22:42

więcej takich drwali :)

30 november 2011 at 23:06

A diabli ich nadali po kiego mi konkurencja

Małgorzata Krupińska-Nowicka

7 december 2011 at 23:06

Rozżarzasz wyobraźnię...:))

8 december 2011 at 20:58

Dojrzałe rozżarzają wyobrażenia, bezbrzeżnie rozszerzając żagiew żaru żądz.......................... Zwłaszcza męska część purystów ortografii

22 october 2012 at 22:31

:)

22 october 2012 at 22:46

paralelnie leżą niedaleko debiut z przed roku i wiersz dla Daisy widocznie biodra chodzą parami porami roku. Dziękuję za przypomnienie tamtych liści.